Pytania i odpowiedzi

Strona główna/Warto wiedzieć/Pytania i odpowiedzi

Aby móc szybko i łatwo pomóc, podsumowaliśmy najczęściej zadawane pytania z odpowiednimi odpowiedziami. Jeśli nie znajdziesz tego, czego szukasz, skontaktuj się z naszym działem obsługi klienta.

Ze względu na fakt, iż na rynku dostępnych jest wiele modeli skrzynek pocztowych i domofonów, to stopień trudności  ich montażu w ogrodzeniu jest również bardzo zróżnicowany.

W przypadku domofonów oraz tzw. skrzynek przelotowych  z wbudowanym domofonem, należy pamiętać o doprowadzeniu instalacji elektrycznej do ogrodzenia oraz wyprowadzeniu  w kanale muru kabla lub rury osłonowej.

Skrzynkę zazwyczaj montuje się w słupku pomiędzy bramą wjazdową a furtką. Ze względów konstrukcyjnych i wytrzymałościowych zaleca się,  aby szerokość słupka w tym przypadku wynosiła minimum 80 cm  (tj. dwa pełne bloczki). Po ustaleniu zadanej wysokości,  na której zamontowana ma być skrzynka, należy dokładnie trasować jej kształt na bloczkach, a następnie wyciąć go przy użyciu elektronarzędzi i dopasować do muru.

Pod murami ogrodzeniowymi, w tym także w systemie Sonnblick, zawsze należy wykonać fundament ciągły. W zależności od rodzaju gruntu rodzimego i głębokości strefy przemarzania, fundament powinien być posadowiony poniżej tej strefy.  W Polsce głębokość przemarzania waha się od 0,8 m  (w zachodnich rejonach naszego kraju) do 1,4 m  (w regionach północno-wschodnich). W przypadku gruntów  piaszczystych (nie nawodnionych i nie wysadzinowych)  głębokość posadowienia można ograniczyć do 0,5 m.

Podczas konstruowania fundamentu należy pamiętać o wykonaniu szczelin dylatacyjnych.  Uchronią one budowlę przed negatywnymi skutkami nierównomiernego osiadania fundamentów,  zmian temperatury i wilgotności. Odległość pomiędzy dylatacjami powinna wynosić 10 – 12 m. Optymalnym sposobem wykonania fundamentu jest podzielenie prac na dwa etapy.

W etapie pierwszym należy wykonać wykop o szerokości minimum 30 cm i głębokości dostosowanej do strefy przemarzania,  a następnie zalać go betonem klasy C16/20.  Wysokość tej warstwy należy dostosować do powierzchni terenu wokół muru, przy założeniu wymiarów ławy żelbetowej  o wysokości minimum 30 cm.

Drugi etap rozpoczyna się po stwardnieniu wylanego betonu, co trwa ok. 24 godzin. W pierwszej  kolejności przygotowuje się szalunki zasadniczej ławy żelbetowej. Wysokość ławy powinna wynosić  minimum 30 cm, szerokość zaś nie powinna być większa niż szerokość muru (19 cm).

W przygotowane szalunki należy wmontować zbrojenie podłużne (2 x Ø 10 górą i dołem), zbrojenie poprzeczne słupków (8 x Ø 10) oraz zbrojenie pośrednie przęsła (4 x Ø 10). Rozstaw prętów zbrojenia poprzecznego należy zaplanować tak, aby zapewnić minimalne otulenie. Po dokładnym sprawdzeniu odległości pomiędzy zbrojeniem poprzecznym słupków i jego rozstawu w przekroju, całość zalewa się betonem klasy C20/25.

Jest wiele możliwości wypełnienia spoin między kostkami i płytami. Najczęściej stosowane jest wypełnienie piaskiem. Może to być zwykły czysty piasek, piasek kwarcowy czy też, unikając dodatkowych kosztów, można wykorzystać piasek, który już jest na budowie. Natomiast należy go przesiać w celu usunięcia zanieczyszczeń. Można również użyć elastycznych fug wodoodpornych czy epoksydowych. Przy stosowaniu fug ważne jest aby stosować się do zaleceń producenta i w czasie nakładania spoiny chronić kostki i płyty (np. taśmą malarską) przed zabrudzeniem. Jeśli wybrane zostaną spoiny epoksydowe należy pamiętać, że szerokość fugi powinna mieć minimum 5 mm. Przestrzeń między kamieniami można również wypełnić drobnym kruszywem szlachetnym o frakcji 1 – 3 mm i koniecznie łamanym (co zmniejsza jego wypadanie z fugi). W tym przypadku fuga również powinna mieć minimum 5 mm szerokości. Wszystkie wymienione materiały są ogólnie dostępne w składach budowlanych i przy ich stosowani unależy stosować się do zaleceń producenta.

Zgodnie z wymaganiami europejskiej normy PN-EN 1338:2005 Betonowe kostki brukowe dopuszczone do sprzedaży na obszarze Unii Europejskiej jako wyrób pierwszego gatunku muszą mieć parametr nasiąkliwości na poziomie niższym niż 6%.

Jednak ze względu na minimalną zmienność warunków, w których dojrzewa wyprodukowana w danym okresie partia kostki oraz naturalną porowatość betonu dopuszczalne są wahania tego parametru – nie świadczy to w żaden sposób o wadliwości zabudowanego produktu.

Na tarasie wylanym z betonu można układać płyty. Nawierzchnie betonowe wykłada się w temperaturze powyżej 5 stopni Celsjusza a przygotowana powierzchnia powinna być czysta i sucha. Podłoże powinno stanowić monolit, bez widocznych pęknięć i wykruszeń. Należy dobrać właściwy klej wodo i mrozoodporny. I pamiętać o zastosowaniu minimum 2% spadku. Produkty układamy przy pomocy gumowego młotka, sprawdzając poziomicą ich prawidłowe usytuowanie.

W przypadku płyty z rodziny Bradstone (Blue Lias, Old Town, Travero, Milldale), które mają naturalnie profilowaną różną wysokość, należy zastosować odpowiednią warstwę kleju. Podczas układania należy zachować odpowiednią odległość pomiędzy poszczególnymi elementami, pozostawiając miejsce na spoinę. Zalecane jest używanie fug elastycznych. Przed nakładaniem fug krawędzie kamieni należy zabezpieczyć taśmą malarską, a po zaschnięciu spoiny taśmę odkleić i ewentualne zanieczyszczenia spłukać bieżącą wodą.

Gotowe obrzeża, które zabezpieczają nawierzchnię  przed rozchodzeniem można zastąpić ogranicznikiem  wykonanym z betonu. Do zabezpieczenia należy użyć betonu C25/C30 zalewając go do połowy wysokości kostki brzegowej.

Po stwardnieniu betonu, w zależności od indywidualnych upodobań, można zasypać go grysem, ziemią czy obsiać trawą.  Aby tak przygotowane obrzeże spełniało swoją funkcję, na nawierzchni przygotowanej dla ruchu pieszego powinno mieć  10 cm szerokości i 15 cm wysokości.

Podstawową funkcją opaski wokół domu jest zabezpieczenie elewacji budynku przed zabrudzeniami oraz odprowadzanie wody  od fundamentów.

Szerokość opaski zależy od planowanej funkcjonalności  i indywidualnych preferencji inwestora. Jeśli opaska ma pełnić dodatkowo rolę komunikacyjną i będzie zaczynała się bezpośrednio przy linii budynku jej szerokość powinna wynosić minimum 70 cm. Opaski można wykonać z samych kostek brukowych  czy bruku klinkierowego lub łączyć je z kamieniami.

Do usuwania różnego rodzaju zabrudzeń (np. plam oleju czy błota)  z kostki brukowej należy używać ogólnodostępnych środków chemicznych przeznaczonych do danego rodzaju zabrudzenia. Ważne jest, aby przed zastosowaniem, wypróbować działanie danego środka chemicznego na produkt, najlepiej w miejscu  nie eksponowanym.

W przypadku braku możliwości usunięcia uporczywych zabrudzeń za pomocą środków chemicznych najlepszym sposobem jest wymiana całej partii zanieczyszczonej kostki, a nie pojedynczych elementów nawierzchni. Jest to niezbędne w celu uniknięcia różnicy w odcieniach kolorów pomiędzy wbudowaną, nie zabrudzoną częścią nawierzchni, a nowo zabudowaną partią kostki.

Podczas budowy ogrodzenia z bloczków Vario należy zastosować zaprawę cementową z plastyfikatorem. Można również zaprawę zabarwić barwnikiem na pożądany kolor. Bloczków Vario nie trzeba impregnować.